We halen

de wereld

in de school

Maak

kennis met

onze school

Nieuws > Nieuwsflits > Afrika

Afrika

Twee weken met diep ontzag mogen zien hoe kinderen met een minimum aan middelen naar school gaan en zich ontwikkelen. Twee weken me keer op keer gerealiseerd hoe onbevattelijk rijk we hier zijn. Twee weken geleerd dat geluk en plezier alles te maken heeft met de wijze waarop je zelf in het leven staat en maar heel weinig met rijkdom te maken heeft.

Mooie levenslessen en een prachtige ervaring.

Op de foto sta ik met Steven. Steven is als klein jochie sterk verwaarloosd en verhongerd op straat gevonden. Na medische behandeling is hij naar het weeshuis gebracht. Steven zijn spraak was onderontwikkeld en hij had vergroeiingen aan beide benen. Hij kon niet staan of lopen en werd in zijn bed achtergelaten als de andere kinderen naar school of daycare gingen.

In 2008 is Steven naar Hand-in-hand gehaald. Toen vrijwilligers hem in de gaten kregen veranderde iets aan zijn troosteloze leventje. Ze brachten hem naar preschool, omdat ze zagen dat Steven meer kon dan hij op dat moment liet zien. Hij begreep Twi (de Ghaneese taal), maar zijn spraak was nog maar minimaal ontwikkeld.

Inmiddels is Steven 13 jaar. Hij heeft een normaal IQ en gaat naar een normale school. Inmiddels heeft hij een aantal orthopedische operaties aan zijn benen en voeten ondergaan. Hij spreekt goed Engels, heeft een stralende lach, is heel nieuwsgierig naar de wereld, wil later monteur worden die telefoons repareert en hij weet –zoals hij zelf zegt: “defenitly, certenly, 100%” - zeker dat hij binnenkort (als het gips eraf is) gaat leren lopen en fietsen. Ik heb twee weken veel met hem gesproken, gespeeld, gelachen, huiswerk gemaakt en ben bij hem op school geweest. Hij liet mij trots een klein emmertje met wat blokjes lego zien. Net genoeg voor een vliegtuigje of klein huisje. Daar speelde hij graag en met veel fantasie mee. Hij was erg stellig dat je met lego geen auto’s kon maken, immers daar had je wielen voor nodig (hij wist niet dat die bestonden). Ik heb hem verteld dat die wel bestaan, dat ik op een school werk en aan de kinderen ga vragen of zij misschien een wiel voor hem hebben. Zodat hij weer verder kan en die auto waar hij vanaf dat moment over fantaseerde straks kan bouwen.

Deel deze pagina:

School video

Sociale media

Wij communiceren met ouders (ook) met behulp van PARRO 

Volg ons voor het laatste nieuws ook op Facebook.